«فقط مرغهاي دريايياند كه از توفان نميهراسند، حتي وقتي در ميان درياها جهت خود را گم ميكنند و جايي براي نشستن پيدا نمی كنند، آنقدر بال ميزنند كه توفان فرونشيند و زميني براي نشستن بيابند يا در همان اوج جان ميدهند، آنكه در ميان امواج ميافتد مرغ دريايي نيست... مرغ دريايي در اوج ميميرد... آخرين توان خود را صرف اوج گرفتن ميكند تا سقوط را نبيند... » آندره مالرو
پ.ن:مرگی چنینم آرزوست!
نوشته شده توسط نسیم شمال در دوشنبه 1386/08/14 ساعت 14:37 موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ
دست مزن ! چشم ! ببستم دو دست
راه مرو ! چشم ! دو پايم شكست
حرف مزن ! قطع نمودم سخن
نطق مكن ! چشم ! ببستم دهن
هيچ نفهم ! اين سخن عنوان مكن
خواهش نافهمي انسان مكن
لال شوم ! كور شوم ! كر شوم
لیک محال است که من خر شوم
"نسیم شمال"
فهرست اصلی
آرشیو موضوعی
دوستان
وقایع ابن محمود!
یک پزشک
میم نون
از زندگی
یک لیوان چای داغ
مهار بیابانزایی
تانگو تک نفره
اهل آبادان
احلام
آنته
خط قرمز
رختکن خاطرات
میدان زنان
من فقط یک زن
نوشته های پیشین
طراح قالب
POWERED BY